دلی پر مهر و احساسی به راهت نیمه  جان  کردم

صفای  عالم  عشقت   گمانم  جاودان   می بود

که  عشق و مهر ونامت را  به سینه  جاودان کردم

به عشقت  رنجها  بردم چو وصلت  آرزویم  بود   

  زجورت  ای حبیب دل زچشمم خون  روان کردم

دمی  در  عالم  مستی  در آغوشت   نهان  بودم
                    
 دوصد دم در  غم  و ماتم  زجورت من فغان کردم

چه  شبها  با  خیال  تو  به  رویاها   سفر کردم 

 چه رویاها  به  عشق  تو  به  آهی  نوش جان کردم

وجودت  اختر  قلبم  دو   چشمت  آفتاب   دل
                      
 هزاران  کاش  می دیدی زهجرت من چسان کردم

خدا میداند  و  قلبم ز جورت پشت من خم شد  
                   
 دل  از  تو  برنمی گیرم  وصالت رانشان کردم

هر دم كه ناز نرگست برديدگانم مي رود

هردم كه الحان خوشت در گوش جانم مي رود

لبخند مهر انگيز تو  آندم كه دل را  مي برد

درد و غم بي همدمي از اين روانم مي رود

هر دم دلم  پروانه شمع  محبتهاي  توست

هر لحظه اسمت نازنين بر اين زبانم مي رود

بي آن رخ زيباي  تو دل  بيقراري  مي كند

با ديدنت آرام جان آه و فغانم مي رود

دوشينه اين قلب مرا ديوانه تر كردي دلا

گفتي اگر بي تو شوم تاب و توانم مي رود

مستم كنون  از باده  ميخانه  عشقت  دلا

هر لحظه جام نام تو من بر لبانم مي رود

به  داوي  زولـفي  خــاوي  تــۆ   ئــه سيرم

مه كه بێ به ش له عيشقي خۆت فه قيرم

ئـه گه ر چي  تۆ  شكاندت  شيشه كه ی دڵ

بــه ڵام  هــــه رگيز   گــوڵم   ناچي لــه  بيرم

-----------------------------------------------------------

 هه تا كه ي من ئه سيري ده ستي خه م بم

 هه تا كه ي من په پوله ي ده وري شه م بم

 فه له ك  به سكه   هه تا كه ي  بێ  وه فايي

 هه تا كه ي  من  كه سيره ي  تۆف  ته م  بم

----------------------------------------------------------

ژ يا نم  پر  له  ده رد  و    نا ڵه  نا ڵه

 له  د و نيا  پێكه نين  بۆ من مه حا ڵه

 ده ڵێن بيستن وه كو ديتن نيه قه ت

 وه رن  سه يري  ژيانم  كه ن  چ  تاڵه

       كاخ رویاهای خود را  روي  دريا    ساختم

   با سمند خوش خيالي ها به دنيا تاختم

 پا كبازيها   نمودم     در  ره     زیبا رخان

 تا  شدم  بیـــدار  دیدم  زنــدگی را باختم

گیرۆده ته دڵ  عاشقی دو چاوی خوماره

سه ودازه ده تم  ره حمێ بکه  به م دڵه زاره

شــه وگاره ،ته مه، تاڵه ژيان بێ روخي جوانت

بمهێنه ده رێ ، چاره سه رێ ، لـه م شه وه تاره

به فري خه مي زستاني نه بونيت گه لێ قورسه

با نه ڕزێ دڵم، خونچه گوڵم، فـه سڵي بـه ها ره

زامــي خـه مي كۆچت، لـه بنا ڕيشه مي ها ڕي

جه ورو خه فه ت و ده ردو به ڵا به ستي قه تاره

تا كـه ي له فيراقت خه م تـه م ،بێته سه رينم

ئه سريني دو چاوم، وه كو زه ريايه رووباره

تـۆ خوا وه ره وه، سه ربه ره وه، تـا ڵـه ژيـانم

ئه ي گيان به فيداي خه مزه و ئه م به ژنه چناره

نـا نـا، مه به ڕازي، بـه خـه مي كـۆچه وه  بمرم

تو ئه وكه سه  وا جێي مني گرت به سيه په ژاره

نـاڵێم   وه ره وه  باوه شي  من، پێم بده مـا چێ

نـاڵێم  به بزه ت، يبكه وه گوڵ، ئه م هه مو خاره

هه ر جارێ وه ره پێ بنێ سه ر فه ڕشي دو چاوم

تـۆزي بـه ري پێی تۆ گوڵه که م   كۆشك و  ته لاره

فه له ک دیسان هه ڵی پاچی له گوڵزاری گه لی کوردان      

 گوڵێکی سوری بۆن خۆشی ته ڕوتازه ی به هاری جوان

هه ور گریا زه وی گۆنای له تاسه ی کۆچی تۆته ڕبوو        

چیا کان پرسه یا ن  گێڕا  له  نا ڵه شکێنه  که ی  بۆکان

هه واڵی کۆچی ناوه ختت چ سوتمانێکی به ر پا کرد         

 دڵی هه رچی ئه ویندا رو ئه دیب  و  شاعیره  سوتان

له چاوان خوێن ده باریێن له بۆ هیجرانی تۆ ئه ی گوڵ   

 چیا وده شت و زه وی و سه حرا و ته لان و به ردی کوردوستان

ته ڕایی ئه شکی چاوانم له کۆچی موقبیل هه ر مابوو    

 که سۆزی گه رمی شمشا ڵ و دڵی کا قادریش کوژران

شه و رۆژ و ده م و ساعه ت له بیری ده ردی گه ل  دابووی  

ئه وا کوردیش په رۆشی تۆن  خه ریکی شیوه ن وگریان

له یادو بیری گه ل دایه ئه وه ی  سوتابێ  بۆ میلله ت        

 که وابێ نامری هه رگیز له یادو بیری گه ل  " سۆران "

نووسه‌ر، شاعیر و تێکۆشه‌ری مه‌ده‌نی کورد، مامۆستا حه‌سه‌ن سه‌لاح سوران، سه‌رله‌به‌یانی دویینی ماڵئاوایی له‌ ژیان کرد.

نووسه‌ر، شاعیر و تێکۆشه‌ری مه‌ده‌نی کورد، مامۆستا حه‌سه‌ن سه‌لاح سوران، له‌ ڕۆژی 23ی سێپتامبری ساڵی 1941 له‌ ئاوایی ساروقامیشی سه‌ر به‌ شاری بۆكان  له‌ دایک بوو. مامۆستا سه‌لاح سۆران بێجگه‌ له‌ رۆژهه‌ڵاتی كوردستان له‌ شاری له‌نده‌ن، زمانی ئینگلیسی خوێندووه‌ و دواتریش وه‌ك پسپۆڕی زمان و ئه‌ده‌بیاتی ئینگلیسی له‌ شاری تاران كاری کردووه‌. له‌ ساڵی 1965 هه‌تا ئه‌مڕۆ، وه‌ك شاعیرو نووسه‌ر و وه‌رگێر، به‌رهه‌مه‌كانی به‌ زمانی كوردی پێشكه‌ش کردووه‌ كه‌ به‌شێک له‌ به‌رهه‌مه‌کانی ئه‌مانه‌ن:
1.کتێبی شه‌جه‌ره‌نامه‌ی بنه‌ماڵه‌ی به‌گزاده‌ به‌ زمانی فارسی
2.دیوانی سۆران،هه‌ڵبژارده‌ی هۆنراوه‌كانی سۆرانه‌.
3.كتێبی چریكه‌ی كوردستانی حه‌سه‌ن زیره‌ك.
4.کتێبی ئه‌شكه‌نجه‌ و كوشتاری بنه‌ماڵه‌ێكی كورد. ئه‌و کتێبه‌ به‌ زمانی ئینگلیسی و له‌ ساڵی 1978 له‌ شاری له‌نده‌ن چاپ كراوه‌.
5.کتێبی هونراوه‌ و په‌خشان. ئه‌و کتێبه‌ كۆمه‌ڵێک هونراوه‌ و په‌خشان له‌ خۆ ده‌گرێت.
6.كه‌لماجاڕ، ئه‌و کتێبه‌ش کۆمه‌ڵێک هۆنراوه‌ له‌ خۆ ده‌گرێت.
7. زمان وئه‌ده‌ب، ئه‌و کتێبه‌ باسی زمان و ئه‌ده‌بی كوردی ده‌کات.
8. كتێبخانه‌ی سۆران. بیبلۆگرافی كوردییه‌ که‌ له‌ سێ به‌رگدا به‌ زمانی كوردی نووسراوه‌ و‌ له‌ ساڵی 1976 هه‌تا ئێستا كاری له‌ سه‌ر ده‌كرێ. یه‌که‌مین به‌رگی ئه‌و کتێبه‌ له‌ ساڵی 1979 له‌ شاری له‌نده‌ن چاپ كراوه‌.
9.کتێبی داری مازو، باسی هه‌مه‌ ڕه‌نگی زمان و ئه‌ده‌ب به‌ زاراوه‌کانی سۆرانی، هه‌ورامی، كه‌لهۆریه‌.
10.كانی سارد، ناوه‌ڕۆکی ئه‌و کتێبه‌ په‌خشانه‌.
11.کتێبی باڵه‌ كۆلاره،‌ باسی نامه‌ نووسین و زمانناسی كوردییه‌.
12.یاسای هه‌تاو، ڕۆمانێکه‌ که‌ له‌ ئێستا ژێر چاپ دایه‌.
13.ناوی كیژان و كوڕانی كورد، ناونامه‌ی كوردی له‌ خۆ ده‌گرێت و له‌ ژێر چاپ دایه‌.
14.به‌یان، كۆمه‌ڵێک هونراوه‌یه‌ و له‌ ژێر چاپ دایه‌.
16.کتێبی فه‌یزوڵابه‌گیه‌كانی بۆكان، به‌ زمانی ئاڵمانی هاوبه‌ش له‌ گه‌ڵ دوكتور ڕۆدۆڵف، نووسراوه‌.
16.فه‌رهه‌نگی فارسی ـ كوردی بچکۆڵانه‌.
هاوکات مامۆستا حه‌سه‌ن سه‌لاح سۆران له‌ گه‌لێک بابه‌تی له‌ زمانه‌کانی ئوروپایی بۆ زمانی کوردی و فارسی وه‌رگێڕاوه‌ و گه‌لێک بابه‌تیشی له‌ گۆڤار‌ و سێمیناره‌کان دا بڵاو کردووه‌ته‌وه‌.
مامۆستا سۆران، له‌ زانستگای عیلم و سه‌نعه‌تی شاری تاران له‌ نێوان ساڵه‌کانی 2001 و 2002 وانه‌ی گوتووه‌ته‌وه‌ و هه‌روه‌ها یه‌کێک بووه‌ له‌ ئه‌ندامانی سه‌ره‌کی كۆڕی كورده‌كانی تاران.

وه رگیراو له سایتی روژ هه لات

بيا  اي   بلبل   باغ   خدايي
بنه بر اين دو چشمانم تو پايي

بيا اي ماه تابان شب من
كه آن سيماي خودراوانمايي

به غير ازآشيان قلب پاكت
ندارد اين دل غمگين سرايي

به جز ياد تو وعشق نكويت
نباشد هرگزا در دل هوايي

بيا چون قلب بيمارو حزينم
نميخواهد به غيرازتو دوايي

بيا تا بارديگر بادلي شاد
لبي خندان و قلب با صفايي

بكن چشمان خود را تكيه گاهي
تبسمهاي شيرين را عصايي

بيا تا دست در دستت گذارم
كه جانكاه است دوران جدايي

مـژده اينك از ديـار يـار  پيغا مي  رسيــد

اين دل از درد و غم و اندوه بي پايان رهيد

بعد از آن يلداي تاريك و شب بيداد گر

اينـك آمد آفتاب و صبح صادق بردميد

در سكوت خلوت بي همدميها كـر شـدم

مژده اين كر بار ديگر صوت دلبر را شنيد

از بيــان شرح  غـوغـاي درونم قـاصــرم

نيست ديدن چون شنيدن حال من را بنگريد

انتظار آمـد به پـايـان نازنينم بازگشت

باد مهر كوي دلبـر بر دل و جانم وزيـد

بعـد از آن اندوه جـانـكاه و غم بي انتها

اي دل ثـابت قـدم الگـوي پاكيـها نويد

بـار ديگـر از ديـار يـار پيـغامي رسيــد

اين دل از دردو غم واندوه بي پايان رهيد

چه زيبا آمدي ديشب به خوابـم

چه شيرين خنده را كردي جوابم

چـه دلبر آمدي آن شب كنارم

شد آتش دلبرم آن سوز و تابم

به ديدارت عزيزم مست گشتم

تو هستي مي  توئي تنها  شرابـم

اگر آن لحظه را من مي سرودم

هــزاران مثنـوي مي شد كتابم

شنـو اكنـون نداي اين دلم را

صـدا و  سوز آن  قلب كبابم

چه خواهد شد به جاي خواب روزي

تــو ر ا  حاضر  در آغوشم   بيابم  

خرس میگه: الان وقت خواب زمستونیه

بعدا صحبت میکنیم

خرس رفت گرفت خوابید

ولی نمیدونست که عمر جیرجیرک سه روزه

ئه و روژه  كه  رويشتي  و  من  كو ير بو دوچاوم

ئــه و ساته  به كوچت  كه شكا  هيز ي   هـه ناوم

ئه وكاته كه پيت خسته سه ري جه رگ و دلي من

رويشتي  و  مــن ما م و خـه م  و پشتي  شكا و م

چا ندت  له  دلت  تووي  نه ما مي  بــي و ه فا يي

جيت  هيشتم  و من  ما م و  د لي  پاره  كـــراوم

پيت   وا نه بي  گـوراوه  دلم  وه ك  دلي  به ردت

من هه ر ئه وه م وهه رئه وه م و هه رئه وه ماوم

بيرت   دي  له  گريان  و  له   ئه سريني  دو چاوت

بيرت  دي   كه چون  تيك ده شكا هيزي   هه ناوت

بيرت دي كه چون بوومه ئه من سه نگي سه بورت

بـو ت  بـو مه  عه سا بـو  دل  و  بو  پشتي  شكاوت

بيرت دي به شيعر و غه زه ل و به سته و حه يران

ئــارامي  ده گـرت  جه رگ  و   د لي  پاره  كــراوت

پيت   وا نه بي  گـوراوه  دلم  وه ك  دلي  به ردت

من هه ر ئه وه م وهه رئه وه م و هه رئه وه ماوم

روژاني  نه بو ني  و خه مي  تو وه ك  شه وي تاره

شه وگاره كه شي  پر  له  خه م  و ده ردو په ژاره

بيزاره   لــه ژين  ئـــه و  دله پر  خوينه  له  تاوت

بو و زه رده خه نه  و عيشوه و ئه م  له نجه و لاره

سه رباقي هه مو دل ره قيي  و جه ورو  جه فا شت

دل  بو  خه فه ت  و شين و گرين  شوهره ي  شاره

پيت   وا نه بي  گـوراوه  دلم  وه ك  دلي  به ردت

من هه ر ئه وه م وهه رئه وه م و هه رئه وه ماوم

پيم  وابو  دلت  وه ك  د لي  من  شيتي  ئــه وينه

پيم وابو   ئه وينت  وه ك  وخوم  گه رم و به تينه

پيم  وابو  ئه توش بو دلي  من سه نگي سه بوري

كوتايي  به سه ر دي  خه م و  ئه م  شين و گرينه

گه رچي بووه هه رچي گوزه را لاي تو فه راموش

بـي  نرخه  به لاي   تو و ه   د لــم  گه رمه  برينه

پيت   وا نه بي  گـوراوه  دلم  وه ك  دلي  به ردت

من هه ر ئه وه م وهه رئه وه م و هه رئه وه ماوم

دل  پـر له خه م  و چاو به ته م  و خانه خراوم

راده ستي  خه م و ده ردو  ته م  و تانه دراوم

ئا واره يي  كو لان  و  كه ژ  و كيو  و تــــه لانم

قــورباني  ئه وينيكي  به بي  هــو د ه  كــراوم

رويشتي  و  ئـا ميزي  ره قيب  چــا و ه  روانت

ئه ي خــوا من و  داماني ئه تو و جه رگي براوم

پيت   وا نه بي  گـوراوه  دلم  وه ك  دلي  به ردت

من هه ر ئه وه م وهه رئه وه م و هه رئه وه ماوم

نازنینم  دلبرم دوشينه رفتي از برم
خانه دل را چرا   ويران   نمودي  بر سرم ؟

با  وجود  تو  غمي  درخانه   قلبم  نبود
لشكر غم خيمه زد بارفتنت در پيكرم

روزو شب بادرد هجرانش خدايا  سوختم
كس  نبود  آبي  بپاشد   بر تل  خاكسترم

از   براي    ديدنت     آواره گیها دیده ام
گاه   در ميخانه  گه   دربتكده يا منبرم

آن همه ايثار كردم در ره عشقت ولي
رفتي و  تنها   شدم  آخر   نكردي باورم

گر شدي  روزي  پشيمان آ مدي اندر برم
قهرو نازت را عزيزم با دل  و جان مي خرم

گرچه رفتي از برم قلبم شكستي نازنين
اولين عشقم تو بودي هم توهستي آخرم

  شه و بوو     شه و بوو 

  ولاتي بي ده نگ و سه دا

 په رده ي ره شي له  سه ر دابوو

 ئه ستيره كان  ناديار بوون  

   نه ده بينران

 هه وري ره شيان له به ر دابوو

 شه  و   بوو  شه و  بوو

  بيرم ده كرد

 بيري ئه و رؤژانه ي كه وا

 تي ده كوشام  به هه ر له و نيك  به هه ر چه شنيك 

 په يدا كه م بو ده ردم ده وا

 به لام  هه ي داخ و مه خابن

  دل به بي ده رمان هاته وه

 ده رمان  نه بو  په يدا  نه بو

 وه ك ئه ستيراني  ئه و شه وه

 شه و بوو شه و بوو

  ناهوميدي               

 ديوي  ره شي بي به زه يي

 ورده ورده  گه وره تر بوو

  هه تا پشتي كردم   نه وي

 ژياني لي ره شتر كردم 

  وه كو ريگر  وه كو چه ته

 ئاوات و ئاره زوي  بردم

  به لام له پر 

  له نه كاو دا

 هاته گويم ده نگيكي  به رز

 راچله كام نيوكم كه وت

 گيان و به ده ن كه وته له رز

 ده نگه  كوتي  : هه سته  هه  سته

 ده ست له ئه ژنو بينه خواري

 ئيتر  به سه   ئيتر  به سه 

 ئه سرين  له چاوت  نه باري

 نه تزانيوه  بويته كافر   بي ئيماني  ؟

 نازاني  بو له به ر چيه ؟

 نا  ئومیدیت   كه وته شاني

  ئه و قسانه  بوونه شمشير    هاته ده ستم

 ئه و قسانه  كاريگه ر بوون

 له پر دا بزواندي  هه ستم

 ئه و قسانه وه های لی کردم   به جاري

 جه رگي  ديوم كوناو ديو كرد 

 نائو ميديم

 له  سه ر شانم  خسته  خواري  

کوچ

گیروده ته دل  عاشقی دو چاوی خوماره

سه ودازه ده تم ره حمی بکه به م دله زاره

شــه وگاره ،ته مه، تاله ژيان بي روخي جوانت

بمهينه ده ري ، چاره سه ري ، لـه م شه وه تاره

به فري خه مي زستاني نه بونيت گه لي قورسه

با نه رزي دلم، خونچه گولم، فـه سلي بـه ها ره

زامــي خـه مي كوچت، لـه بنا ريشه مي ها ري

جه ورو خه فه ت و ده ردو به لا به ستي قه تاره

تا كـه ي له فيراقت خه م تـه م ،بيته سه رينم

ئه سريني دو چاوم، وه كو زه ريايه رووباره

تـو خوا وه ره وه، سه ربه ره وه، تـا لـه ژيـانم

ئه ي گيان به فيداي خه مزه و ئه م به ژنه چناره

نـا نـا، مه به رازي، بـه خـه مي كـوچه وه  بمرم

تو ئه وكه سه  وا جيي مني گرت به سيه په ژاره

نـاليم   وه ره وه  باوه شي  من، پيم بده مـا چي

نـاليم  به بزه ت، يبكه وه گول، ئه م هه مو خاره

هه ر جاري وه ره پي بني سه ر فه رشي دو چاوم

تـوزي بـه ري پيی تو گوله که م   كوشك و  ته لاره

بگذار  بگريم  من و  بگذار  بگريم

بگذار بر اين بخت سيه زار بگريم

 بگـذار كه با آتش حزن و غم دلبر

بگدازم  و بد سوزم بسيار بگريم

 با رفتن او جـان زتنم رفت خـدايا

بگذار كه بر هجرت آن يار بگريم

 دوشينه جدا گشتي و من ماندم وتنها

تا  برغم   بي مهري   دلدار   بگريم

 افسوس كه با آن همه ايثار وگذشتم

بايد  كه  در  اندوه   شب  تار بگريم

اند يشه وصلش گل وگلزار صفا بود

بگذار   به  نابودي   گلزار   بگريم

باور نكنم هجر  تو را تا  دم آخر

سوگند كــه تا لحظه ديدار بگريم

                   بیرم کردوی

اي عشق بي همتاي من  اي نازنين دنياي من

اي ماهتاب زندگي روشنگر فرداي من

اي كاش مي ديدي چسان پر ميزند پروانه وار

بر گرد شمع عشق تو باز اين دل شيداي من

با آن  نگاه  آتشين  با   غنچه   لبخند   خود

بر باد داده جملگي رنج من و غمهاي من

روزم به پاي زلف تو تاريك ميگردد چو شب

روشن زنور چهره ات ميگردد اين شبهاي من

جان مي دهم در پاي او جورش به جان خواهم خريد

مجنون او خواهم شدن گر او شود ليلاي من

پس عهد بندم تا ابد در خانه قلب "كمال "

جايي نخواهد داشت جز آن دلبر زيباي من

لــه دوريت  دل  بريندارم   ئـه ويندارم  ئـه ويندارم

لــه سوي چاواني پر خه مزه ت كز و لاواز و  خه مبارم

لـه شاري  غوربه تم  گيانا  نيه  هاو ده نگ و ئاوازي

به ته نياده ست له ئه ژنويه ملم كه ج چاري ناچارم

په پوله ي  ئاره زوي كوشتم  خه مي  هيجراني  چاوانت

به بی تو من  به شم ده رده و غه ريبم بي  كه س وكارم

هه ناسه م كيو له بن ديني هه ناسه ي ده ردي دوري تو

خـودا ده يزاني  بـي  تــو من له  ژينم  چه نده  بيــزارم

عه زيزم كون كونه جه رگم له به ختي سه ختي ئه م چه رخه

وه ره ئـه ي هاوده مي  شيرين  وه ره  هاوا له كـه م  يـارم

وه ره  ئـه ي چاو  چـراي  ژينم  فريشته ي جواني ئاواتم

بــه بـي  تو  روژه  كـه م  ژاره به بي تو تاله شه وگارم

 ۲۵ی ره شه مه سالیادی کاره ساتی دلته زینی

 هـــه لـــه بــجـــه

هه له بچه خوشه ويستي كوردهه له بجه هه ر ئه ويني تو

له چاوان خوين ده بارينم له كوري ماته ميني تو

چلون بتكه م فه راموش و به چي مه رهه م بكه م زامم

له كاتيكدا كه جه رگ و دل ده تاسيني بريني تو

چياو ده شت و زه وي سه حراو ته لان و به ردي كوردوستان

له چاو ئه سرين ده بارينن ده كه ن شيوه ن له شيني تو

نه مان ومه رگ وسه رشوري له بوداگيركه ري دوژمن

به ناحه ق ئاگري به رداله سه ر مال و زه مینی تو

 له گه ل تو عه هدو په يمانه ده كه م توله ت هه له بجه ي كورد

به هيز ی ئاگرو عيلم و به خويني كورد و قيني تو  

وقتی به خودم و همچنین به  انسانها

 و خواسته های آنها نگاه میکنم می بینم که

همه ما  از 1 تا 100   دارای عقده های کوچک و بزرگی هستیم

 و چنین است که "کمال" رنجیده است

 از نامردی نامردمانی که  که در حد نامردیشان

 و عقده های فروخفته شان

 باعث رنجش قلب او شده اند

پس مدتی را به آرامش سپری خواهم کرد

و از هرگونه ....

می آیم  و در کنار "دوست "

 دوباره زندگی خواهم کرد

شاید این دوست .....

دوش دلت را زدل يار جدا ساختي

راست بگو دلبرم كي و كجا باختي

من كه دلم را به تو هديه نمودم چرا

با غم  بي مهريت  بر دل من تاختي

جان و تنم بودي وازچه عزيز دلم

بين من و جان و تن فاصله انداختي

زندگی

زنـدگی را باختم مـن در قـمار  زندگی             چون عصا خم کرد پشتم کارزار زنـدگی

روزها و لحظـه های تلخ و درد بی کسی          یک به یک برکندازهم پودوتارزنـدگی

سیل اشک وچهـره زردم حکـایتها کنـد            از خـزان عمـرتلـخم در بهارزنـدگی

دیدن نا مـرد میها مـرگ آسا نی نبـود                 بـارها مـردم خدایـا در کنار زنـدگی

این جهـان ماوای قلـب مهربان من نبود             بخت بد انداخت مـارا در حصار زندگی

روزگـارم پر ز رنج  و  نا امیـدیها  گذشت           در کنـار لحظـه هـای ناگـوار زندگی

کاش پر میشد جهان از مهر وعشق وصدق تا        زندگیها پـاک می شد از غبـار زنـدگی

کاش می شد مهـربانی رسم انسانها شـود               تا به سـر منـزل بیاید این قطـارزندگی

کاش میشد کاش میشد کاش میشد زندگی             عشـق بود و عشـق تنهـا یـادگار زنـدگی 

           دواي مردني گول ئاوي روون بي كه لكه زور  خوراييه

               دواي مردني سوهرابي دل  نوش دارو هيچ سودي  نييه

           ئه مرو كه تامه زروته دل  مه شکینه دل  مه مرینه دل

               سوبحا  كه  چومه ژيري گل   شين و فه غانم  بو  چييه

                     به داوي زولـفي خــاوي  تــو ئــه سيرم

                    مه كه بي به ش له عيشقي خوت فه قيرم 

                    ئـه گه رچي تو شكاندت  شيشه  كه ی دل

                    بــه لام  هـه رگيز ئه وين  ناچي له بيرم

بر فراز قله های امید

در انتظار کبوتر وصال

با آسمان زندگی سخن می گویم

در کنار ساحل آرزو

 چشم انتظار کشتی خوشبختی

 به امواج می نگرم 

در پهن دشت سرزمین عشق

 به امید تابیدنت

 به ابرهای تار خیره مانده ام 

کجائی  ؟  کجائی ؟

حه یفه هه تاوی جوان و گه ش

هه وری ره شی بکریته له ش

حه یفه گولیکی وه ک ئه تو

خه م و گریانی بیته به ش

برای دوستی کسی را انتخاب کن که

 قلبش بزرگ باشه تا مجبور نباشی

برای اینکه بتونی تو قلبش جای بگیری

 خودتو کوچک کنی

 هر  روز  دلم در غم تو زارتر است

از من دل بی رحم تو بیزار تر است

بگذاشتیم   غم  تو  نگذاشت مرا

حقا  که  غمت از تو وفادار تر است